Mając dane n+1 węzłów wraz z ich wartościami, szukamy wielomianu Wn(x) stopnia co najwyżej n, który przyjmuje zadane wartości dla zadanych węzłów.
Oznaczając przez

Wzór interpolacyjny Langrange'a możemy zapisać jako:


Obie zapisane powyżej postacie wzoru Lagrange'a są równoważne, stosujemy je jednak w różnych przypadkach.
|
Przykład: Mając dane węzły 0, 1, 3, 8 wraz z wartościami 2, 6, -1, 8 obliczamy wielomian interpolacyjny: ![]() Błąd metody Lagrange'a obliczamy za pomocą wzorów: ![]() gdzie . |
| Zalety: | Wady: |
| - Przydatna w obliczeniach ręcznych | - Nie posiada istotnych wad |


.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz